Archive for the ‘la vivo’ Category

Drako

La plej fama el la famaro fabelula!
Sendube bone priskribita de la homa fantazio, ĝin “konas” la tuta homaro.

“Priskribita de la homa fantazio”? Hm…

Rigardu la foto – sur ĝi estas viva ekzemlero de antaŭ nelonge malkovrita drako – liliputo. Ili vivas sur la tero hodiaŭ!

Ĉu ĝi difirencas de l`elpensita?

Nia knabineto resaniĝis!

Deni

La inkubo de la terura malsano finis!

La nia knabineto resaniĝis, la kuracado finiĝis antaŭ monato.

La nia – ĉar ankaŭ niaj, de l`amikoj, koroj suferadis dum ĉi tiuj senfinaj tagoj, monatoj, jaroj. Sed ĉiu el ni konservis kore esperan fajrereton.

Nun ni estas senfine feliĉaj, ke l`espero venkis!

Sennuban estontecon, admirinda familio, neniam plu la suno kaŝiĝas por vi!
Feliĉan vivon, karega Deni, neniam plue la malbono trovi Vin!
La Dieca justeco postulas tion!

…………………………………………………………………….

La nekredebla patrino skribis en sia blogo:

Unufoje, kiam Vi kuntuŝis la morton, komprenas kiom altvalora estas la vivo. Komprenas kiom altvalora estas la homoj. Komprenas aflikte iel neserioze, nepriresponde disĵetas tion, kio estas donacita al Vi. Tio, kio estas la plej valora. Tio, kion vi havas ne laŭ merito, sed laŭ kompato – la Vian Vivon. La vivo, kion ni disĵetadas ĉiutage en senutilaj esperoj, en stultaj deziroj por posedaĵoj, vestoj, manĝaĵo kaj luksaĵoj, sed forgesas ĝoji je tio, kion ni ĉi havas. Ni priĵuĝas sian feliĉon, amon, la homon apud ni, la niaj idojn, gepatrojn, geamikojn apenaŭ tiam, kiam foje ni povas ilin perdi aŭ, ve, jam forperdis.
Mia ido venkis leŭkemion. Deni venkis!
Dio mia, tiom da emocioj kaj reakcioj elvenas mian kapon, de “ALL bite the dust!” ĝis sovaĝulaj saltoj kaj neartikigitaj krieĝoj.
Dun 2 jaroj mia dujara filineto elkreskis en hospitalo kaj ofte mi devas ripeti al si “ŝi estas 4-jara, ŝi estas infano, ŝi estas nur je 4” akceptante ŝin kiel plenaĝa homa estulo.
Ĉio finiĝis feliĉe danke la bonega medicina teamo, al kiu ni troviĝis en la infana kancerfako de VMI-Plovdiv (Bulgario ВМИ-Пловдив), ankaŭ danke la subteno de ĉiuj vi, kiuj estis apud ni.
Danke al Dio por ĉio! Por tio, ke mia bubo estas “sovaĝulo”, kio (laŭ d-ro Stojanova) helpis al ŝi ne cedi antaŭ malsano. Por tio, ke la doktoroj pruvidĝis tiel bonaj. Pro tio, ke mi estas Benita per eksterordinaraj geamikoj.
Ne rapidu pensi plej malbonon, homoj!

/Bonvolu legi Infanoj! kaj Ĝoja sciigo /

2011

Estu vivaj kaj sanaj, homoj!

Feliĉon, amon kaj sukcesoj dum la 2011!

 

Bonŝanco, inda por Gines

Hundo en la mamzono.
(rakonto, inda esti kristnaska, de mia fratino Munikontin
bulgarlingve):

Antaŭ 20 da tagoj mi renkontis mian konatulino. Bone talenta ĉe la regiono de la mamoj. Eĉ ege! La silikonmamuloj envias! 🙂

Estas varme kaj ŝia bluzo estas malfermita.

Ni interparolis pri tio kaj alio kaj subite ŝia ĉebrusto strange ekmoviĝas! Enigas mi rigardon – io moviĝas!
Senrompi paroladon ŝi ŝovas la manon ene kaj ion alĝustigas. Aŭskultas ion kiel “miaŭ”…
Kion fariĝas?!?

Eble mi ŝajnis sufĉe konfuzita kaj ŝi diris al mi “vi ne atentu – vekiĝis”…

Nu, mi tiam malpacienciĝis!

– Kiu vekiĝis?!
– Denĉo.
– ?!? Kio estas tio “Denĉo”?
– Malgrandigite de Najden. (trovita, trafita)

Kaj ŝi rakontis al mi…

Ia vespero, reveninte hejmen, ŝi ekaŭdis strangan ploron apud vojo. Enŝovis la arbustejon ŝi trovis en taseto por kafo ĵusnaskitan hundeton. Tute malvarmegita! Ŝi ekprenis rapide ĝin kaj sole pri kio ŝi divenis fari estis enigi ĝin en sia sino por varmigi ĝin.

Hejme ĉiuj (memkompreneble 🙂 ) unuvoĉe deklaris, ke ŝi estas freneza kaj malfeliĉa undeto nepre mortos. Siaflanke ŝi ambiciis kaj dirism ke ne permesos tion!
Kai komencis doni nutraĵon al ĝi ĉiujn 20 min. per gutilo. Tagnokte!

Ĝia domo estiĝis ŝia sino – ŝi enigis vindotukon en sia mamzono. Ja ŝi devas iri al laboro!

Antaŭhieraŭ mi denove renkontis ŝin. Denĉo ankoraŭ estis en “sia domo”. 🙂 Ekvidinta, ĝi provis elrampi aŭskultante niajn voĉojn por vidi “kio okazas”. Sed ĝia ungetoj similas pinglojn…

Ĉu vi komprenas? La hundeto estas ĉiam ĉe ŝi!

Por tiuj, kiuj diros al si “ne havis laboron kaj…”:
Mia konatulino laboras multe por malmulte da mono kaj dum “libera tempo” estas purigistino en loĝejbloko. Loĝas kun sia familio en malgranda loĝejo.

………………………..

Tion rakontis mia fratino en sia blogo.

Unikegan bonŝancon havis la hundeto, ĉu ne? Preskaŭ neebla!

Sed ne malpli nekredebla estas l’animo de tiu ordinara virino…

Ĝoja sciigo

En “Infanoj!” mi montris foton de mia virtuala amikino kies filineto estas malsana pro leŭkemio. Ĝi estis farita ĝuste kiam la vivsavantaj kuraciloj mankis en Bulgario kaj la situacio estis tro tragika. Dank’al retamikoj ni sukcesis liveri kuracilojn por la tuta periodo de la kuracado kaj nun mi ĝoje povas diri, ke ĉio progresas pli kaj pli bone. Mi estas tre feliĉa! Jen iuj el fotoj dum diversaj monatoj:







=============================================================

Bedaŭrinde, nenio bonan oni povas diri pri evoluo de la problemo en Bulgario. Io pli –  “la reformoj” de la ministaro tre malbonigis situacion kaj nun la kuracistoj pretas strikon pro maleblo kuraci kaŭze de manko da mono.

Genio kaj geniulo

La invento konsistas en tio, vidante ion, kion ĉiu vidis, ekpensu tion, kion neniu ekpensis.” Albert St-George

La bulgaroj diras la samon pli simple: ĉiuj scias ke tio estas maleble, venas stultulo kiu ne scias kaj faras inventon. 🙂

La scivolemo movas progreson.

La sekreto de la sciencistoj estas, ke donas al si senrespodan demandon kaj ne rezignas ĝis kiam ne respondas. Se sukcesas – fariĝas genioj, se ne – antaŭuloj de genioj… 🙂 Enigme estas, ke plej ofte la demando havas nenian praktikan valoron en momento, sed posttempo fariĝas tro grava.

La fundamentuloj rulmovas la neĝbaleton kaj jen – la lavangego estas preta. Ĝin faras geniuloj, la homoj kapablaj rigardi de alia vidpunkto. Iliaj aĵoj plibonigas la homa vivo.

Pri unu el ili mi rakontas.

Tiuj ĉi tagoj mi hazarde rimarkis bulgarlingve „И все пак тя се върти…”  (Kaj malgraŭ ĉio ĝi turniĝas…).

Danke de la interesiga titolo mi eksciis pri unu homo kun granda animo kaj granda menso.

Menso kaj animo. La fundamenta kaŭzo por unu granda kaj samtempe simpla inventaĵo. Tiom simpla, ke mi miris kial ĝis nun neniu divenis. Kaj mi komprenis: necesas grandegan animon kaj ĝustan menson. Kaj homamon!

Do, vi vidu mem:

Q Drum

Q Drum Tri Film Productions, Inc. 


La monda milito

La lasta monda milito finiĝis.

Ĉiuj atributoj estis disponeblaj por unu serioza milito – fortaj armeoj, strategoj kaj taktikistoj, nova armilo (kiu surprizadis flugante ne al kie estas elpafita), ĉefroluloj kaj perfiduloj, laŭtegaj blovorkestroj kaj, kompreneble, altranga orakolo antaŭvidanta senerare!

Feliĉe, sen sangoverŝa por partoprenantoj.
Bedaŭre, sangoverŝa por viktimoj de la nemilitanta loĝantaro – rezulto de potenca emocia radiado, kontraŭ kiu ankoraŭ ne estas malkovrita reakcion.

Kaj, kiel ofte okazas je milito, kiuj opiniis ke neniu povas kontraŭstari ilian fortecon ricevis siajn surprizajn malvenkojn.

La bona maljuna Europo rezistis ekspansion.

La venkintoj triumfas, malvenkatoj ŝanĝas la generalojn kaj komencas preparon por sekvonta milito. Mankas tempo, la nova mondmilito estas malantaŭ horizonto, kaj intertempe atendas kelkaj da lokaj…