Archive for the ‘la vivo’ Category

Drako

La plej fama el la famaro fabelula!
Sendube bone priskribita de la homa fantazio, ĝin “konas” la tuta homaro.

“Priskribita de la homa fantazio”? Hm…

Rigardu la foto – sur ĝi estas viva ekzemlero de antaŭ nelonge malkovrita drako – liliputo. Ili vivas sur la tero hodiaŭ!

Ĉu ĝi difirencas de l`elpensita?

Nia knabineto resaniĝis!

Deni

La inkubo de la terura malsano finis!

La nia knabineto resaniĝis, la kuracado finiĝis antaŭ monato.

La nia – ĉar ankaŭ niaj, de l`amikoj, koroj suferadis dum ĉi tiuj senfinaj tagoj, monatoj, jaroj. Sed ĉiu el ni konservis kore esperan fajrereton.

Nun ni estas senfine feliĉaj, ke l`espero venkis!

Sennuban estontecon, admirinda familio, neniam plu la suno kaŝiĝas por vi!
Feliĉan vivon, karega Deni, neniam plue la malbono trovi Vin!
La Dieca justeco postulas tion!

…………………………………………………………………….

La nekredebla patrino skribis en sia blogo:

Unufoje, kiam Vi kuntuŝis la morton, komprenas kiom altvalora estas la vivo. Komprenas kiom altvalora estas la homoj. Komprenas aflikte iel neserioze, nepriresponde disĵetas tion, kio estas donacita al Vi. Tio, kio estas la plej valora. Tio, kion vi havas ne laŭ merito, sed laŭ kompato – la Vian Vivon. La vivo, kion ni disĵetadas ĉiutage en senutilaj esperoj, en stultaj deziroj por posedaĵoj, vestoj, manĝaĵo kaj luksaĵoj, sed forgesas ĝoji je tio, kion ni ĉi havas. Ni priĵuĝas sian feliĉon, amon, la homon apud ni, la niaj idojn, gepatrojn, geamikojn apenaŭ tiam, kiam foje ni povas ilin perdi aŭ, ve, jam forperdis.
Mia ido venkis leŭkemion. Deni venkis!
Dio mia, tiom da emocioj kaj reakcioj elvenas mian kapon, de “ALL bite the dust!” ĝis sovaĝulaj saltoj kaj neartikigitaj krieĝoj.
Dun 2 jaroj mia dujara filineto elkreskis en hospitalo kaj ofte mi devas ripeti al si “ŝi estas 4-jara, ŝi estas infano, ŝi estas nur je 4” akceptante ŝin kiel plenaĝa homa estulo.
Ĉio finiĝis feliĉe danke la bonega medicina teamo, al kiu ni troviĝis en la infana kancerfako de VMI-Plovdiv (Bulgario ВМИ-Пловдив), ankaŭ danke la subteno de ĉiuj vi, kiuj estis apud ni.
Danke al Dio por ĉio! Por tio, ke mia bubo estas “sovaĝulo”, kio (laŭ d-ro Stojanova) helpis al ŝi ne cedi antaŭ malsano. Por tio, ke la doktoroj pruvidĝis tiel bonaj. Pro tio, ke mi estas Benita per eksterordinaraj geamikoj.
Ne rapidu pensi plej malbonon, homoj!

/Bonvolu legi Infanoj! kaj Ĝoja sciigo /

2011

Estu vivaj kaj sanaj, homoj!

Feliĉon, amon kaj sukcesoj dum la 2011!

 

Bonŝanco, inda por Gines

Hundo en la mamzono.
(rakonto, inda esti kristnaska, de mia fratino Munikontin
bulgarlingve):

Antaŭ 20 da tagoj mi renkontis mian konatulino. Bone talenta ĉe la regiono de la mamoj. Eĉ ege! La silikonmamuloj envias! 🙂

Estas varme kaj ŝia bluzo estas malfermita.

Ni interparolis pri tio kaj alio kaj subite ŝia ĉebrusto strange ekmoviĝas! Enigas mi rigardon – io moviĝas!
Senrompi paroladon ŝi ŝovas la manon ene kaj ion alĝustigas. Aŭskultas ion kiel “miaŭ”…
Kion fariĝas?!?

Eble mi ŝajnis sufĉe konfuzita kaj ŝi diris al mi “vi ne atentu – vekiĝis”…

Nu, mi tiam malpacienciĝis!

– Kiu vekiĝis?!
– Denĉo.
– ?!? Kio estas tio “Denĉo”?
– Malgrandigite de Najden. (trovita, trafita)

Kaj ŝi rakontis al mi…

Ia vespero, reveninte hejmen, ŝi ekaŭdis strangan ploron apud vojo. Enŝovis la arbustejon ŝi trovis en taseto por kafo ĵusnaskitan hundeton. Tute malvarmegita! Ŝi ekprenis rapide ĝin kaj sole pri kio ŝi divenis fari estis enigi ĝin en sia sino por varmigi ĝin.

Hejme ĉiuj (memkompreneble 🙂 ) unuvoĉe deklaris, ke ŝi estas freneza kaj malfeliĉa undeto nepre mortos. Siaflanke ŝi ambiciis kaj dirism ke ne permesos tion!
Kai komencis doni nutraĵon al ĝi ĉiujn 20 min. per gutilo. Tagnokte!

Ĝia domo estiĝis ŝia sino – ŝi enigis vindotukon en sia mamzono. Ja ŝi devas iri al laboro!

Antaŭhieraŭ mi denove renkontis ŝin. Denĉo ankoraŭ estis en “sia domo”. 🙂 Ekvidinta, ĝi provis elrampi aŭskultante niajn voĉojn por vidi “kio okazas”. Sed ĝia ungetoj similas pinglojn…

Ĉu vi komprenas? La hundeto estas ĉiam ĉe ŝi!

Por tiuj, kiuj diros al si “ne havis laboron kaj…”:
Mia konatulino laboras multe por malmulte da mono kaj dum “libera tempo” estas purigistino en loĝejbloko. Loĝas kun sia familio en malgranda loĝejo.

………………………..

Tion rakontis mia fratino en sia blogo.

Unikegan bonŝancon havis la hundeto, ĉu ne? Preskaŭ neebla!

Sed ne malpli nekredebla estas l’animo de tiu ordinara virino…

Ĝoja sciigo

En “Infanoj!” mi montris foton de mia virtuala amikino kies filineto estas malsana pro leŭkemio. Ĝi estis farita ĝuste kiam la vivsavantaj kuraciloj mankis en Bulgario kaj la situacio estis tro tragika. Dank’al retamikoj ni sukcesis liveri kuracilojn por la tuta periodo de la kuracado kaj nun mi ĝoje povas diri, ke ĉio progresas pli kaj pli bone. Mi estas tre feliĉa! Jen iuj el fotoj dum diversaj monatoj:







=============================================================

Bedaŭrinde, nenio bonan oni povas diri pri evoluo de la problemo en Bulgario. Io pli –  “la reformoj” de la ministaro tre malbonigis situacion kaj nun la kuracistoj pretas strikon pro maleblo kuraci kaŭze de manko da mono.

Genio kaj geniulo

La invento konsistas en tio, vidante ion, kion ĉiu vidis, ekpensu tion, kion neniu ekpensis.” Albert St-George

La bulgaroj diras la samon pli simple: ĉiuj scias ke tio estas maleble, venas stultulo kiu ne scias kaj faras inventon. 🙂

La scivolemo movas progreson.

La sekreto de la sciencistoj estas, ke donas al si senrespodan demandon kaj ne rezignas ĝis kiam ne respondas. Se sukcesas – fariĝas genioj, se ne – antaŭuloj de genioj… 🙂 Enigme estas, ke plej ofte la demando havas nenian praktikan valoron en momento, sed posttempo fariĝas tro grava.

La fundamentuloj rulmovas la neĝbaleton kaj jen – la lavangego estas preta. Ĝin faras geniuloj, la homoj kapablaj rigardi de alia vidpunkto. Iliaj aĵoj plibonigas la homa vivo.

Pri unu el ili mi rakontas.

Tiuj ĉi tagoj mi hazarde rimarkis bulgarlingve „И все пак тя се върти…”  (Kaj malgraŭ ĉio ĝi turniĝas…).

Danke de la interesiga titolo mi eksciis pri unu homo kun granda animo kaj granda menso.

Menso kaj animo. La fundamenta kaŭzo por unu granda kaj samtempe simpla inventaĵo. Tiom simpla, ke mi miris kial ĝis nun neniu divenis. Kaj mi komprenis: necesas grandegan animon kaj ĝustan menson. Kaj homamon!

Do, vi vidu mem:

Q Drum

Q Drum Tri Film Productions, Inc. 


La monda milito

La lasta monda milito finiĝis.

Ĉiuj atributoj estis disponeblaj por unu serioza milito – fortaj armeoj, strategoj kaj taktikistoj, nova armilo (kiu surprizadis flugante ne al kie estas elpafita), ĉefroluloj kaj perfiduloj, laŭtegaj blovorkestroj kaj, kompreneble, altranga orakolo antaŭvidanta senerare!

Feliĉe, sen sangoverŝa por partoprenantoj.
Bedaŭre, sangoverŝa por viktimoj de la nemilitanta loĝantaro – rezulto de potenca emocia radiado, kontraŭ kiu ankoraŭ ne estas malkovrita reakcion.

Kaj, kiel ofte okazas je milito, kiuj opiniis ke neniu povas kontraŭstari ilian fortecon ricevis siajn surprizajn malvenkojn.

La bona maljuna Europo rezistis ekspansion.

La venkintoj triumfas, malvenkatoj ŝanĝas la generalojn kaj komencas preparon por sekvonta milito. Mankas tempo, la nova mondmilito estas malantaŭ horizonto, kaj intertempe atendas kelkaj da lokaj…

World Cup

La Mondo ĵus kuniĝis en unu loko.

Profitu okazon, gehomoj!

Direktu vian bonintencon al la homaro!

Frenezaj kapoj

Kia kapo tia ĉapo – diras bulgara proverbo.

”Frenezaj kapoj“ nomas nia popolo strangan kategorion homojn.

Homoj kiel ĉiuj, ĉe ili ĉio estas en ordo, sed jen vi ekscias, ke ili faris aferon kiun ne povas allasi la kapon de normala homo. Tutfinas ili kaj “nek cepon manĝis, nek cepon flaris” – kiam vi demandas, ili surpriziĝas “Kio neordinare?”. Kaj rikanas kontente.

“Diversspecaj frenezuloj troviĝas ĉie” – diros vi – “psikiatra malsano, Dio gardu nin! Pri kio ni parolu”.

He, ne! Alion mi priparolas, forrestu ni frenezulojn, trokuraĝulojn, ekscesulojn kaj idealistoj-savantojn de la Mondo, al kiuj ĉiuj aplaŭdas, sed de distance…

Frenezaj kapoj estas tute diversaj. Kiel regulo:

–         iliaj plenumecoj estas eksciitaj postfakto kaj ne estas atenditaj;

–         ĉiam la risko estas super 80%;

–         ili tute ignoras tiun riskon kiel ebleco;

–         en 99.9% de la okazoj ĉio finas normale. Ne feliĉe, sed ĝuste normale – kvazaŭ la risko mankas!

Se iu povas diri al mi kiel estiĝas tiel!

Mi ne povas, malgraŭ ke mi kaj mia familio estas el tia kategorio (mi eble rakontos estonte iomete).

Tion, kion mi povas diri estas, ke neniam nenia risko eĉ hipoteze estis en niaj kapoj antaŭe. L’avertoj de saĝaj normalaj homoj forsaltis de ni kiel pilketoj por surtabla teniso.

Ni simple sciis, ke ĉio estos orde. Kaj ĉiam ĝi estis!

Strangaj homoj!

Mi komprenas ke mia skribaĵo ankaŭ aspektas iom freneza. Por klarigi vin jen kelkaj fotoj el http://smile-bg.com/snimki/hora/

esperiguloj

la komenco

mia nepo Vasil (mia foto)

kaj aliaj…

День Победы (Tago de la Venko)

День Победы (Tago de la Venko) – la tago, kiu sanĝis la sorton de Eŭropo, ankaŭ de la Mondo. La tago de la venko sur faŝismo!

Nun tolerema Eŭropo nomas ĝin Tago de Eŭropo…

Ĉi tago fundamentis ankaŭ mian vivon.

En la sekvontaj linioj nur persona paĝeto-memoraĵo.

La aŭtuno de la 44-a jaro. La Ruĝa Armeo jam delonge estis en Bulgario, sed  ni, loĝantoj de monta urbeto Triavna, ankoraŭ ne vidis rusan soldaton.

Komencon de la oktobro subite disvastiĝis onidiro – de la fervojstacio el veturilaro malsuprenigis tre malsanan rusan oficiron kaj flegistino.

Estis vere.

Kaj finfine ili evidentiĝis ĉe ni hejme. La oficiro estis en delira stato pro alta temperaturo.

En nia hejmo ili restis ĝis la resaniĝo de Geogij Valerieviĉ. Forveturis kiel niaj amikoj. Miaj gepatroj interkorespondadis kun Geogij Valerieviĉ ĝis septembro 45-an, kiam alvenis la lastan leteron de la fronto de Manĝuria. Alveno de leteroj subite ĉesiĝis, bedaŭrinde…

Jes, por la rusoj la milito ne finis post la День Победы!

Mi bone memoras Geogij Valerieviĉ – li emis okupi sin pri ni, infanoj. Mian fratinon li nomis “ĉasaviadilo” – ŝi rapidege kaptadis ĉion, kio ne devas! 🙂 Li estis el Siberio, sian filon li malvidis 5 jarojn. De lia lasta letero estas komprenebla, ke li vizitis sian domon preterpasante al alia batalkampo.

Mi havas nur 2 fotojn, faritaj post la resano de Geogij Valerieviĉ, antaŭ ilia alveturo. Ilin kaj kelkajn liajn leteroj vi povas vidi.

Guteto en la oceano nomita La Dua Monda Milito…

Homoj, mi salutas vin kun День Победы! http://www.vbox7.com/play:840f6842

Iliaj nomoj:

Кемеровская область. Город Ленинск – Кузнецкий. Ул. Энгельса, д.№ 30. Макарову Георгию Валериевичу

Москва. Сретенка  Мало головин, переулок дом 14 ком 12 Перовой Марии Ярхиповне

_________________________________
Kelkaj kantoj de tiu epoko.

Infanoj!

Ili estas morgaŭaj homoj. Sen ili malestos la homaro.

Salutojn, karaj gesamideanoj de la tuta mondo!

Mi adresas min al vi tiel ne pro tio, ke ni praktikas esperanton. Sed pro tio, ke ni ĉiuj estas unuanimaj pri unueco de la homaro.

Kio signifas, ke ĉiuj homaj aferoj interesigas nin, sengrave el kie ili venas. Bona baldaŭa ekzemplo estis la eventoj en Irano.

Nun mi alvokas helpon.

Ne por mi sed por bulgaraj infanoj.

Mi rapidas manifestiĝi – pri mono mi eĉ ne parolu!

Jen pri kio oni diras:

Ekzistas terura malsano – lymphoid leukemia. Teruriga, ĉar kunbatas etajn infanoj neatendite. Kaj ekestas infero por ili kaj iliaj gepatroj kaj proksimuloj…

Feliĉe, nun ĝi estas kuracebla. Malfacile, longtempe (ĉirkaŭ 1.5 jaro), sed kuracebla. Du kuraciloj necesas por vivo – Asparaginase kaj Puri-Nethol. Sen ili – morto!

La malsanuloj ricevis ilin senpage laŭ bulgaraj leĝoj. Ĝis antaŭ unu jaro. Nun ili eĉ page ne povas trovi – la ŝtataj altranguloj ne kontraktas importon pro financa galimacio, decidinte ke problemo ne estas grava, ja koncernas nur 80 infanoj jare! Estas malfacile ekkredi, ĉu ne? Legi plu

Feliĉan Novjaron!

Feliĉan Novjaron, amikoj, nekonatuloj, homaro!

Estu vivaj kaj sanaj!

Okazu al vi ĉio, kion mi bondeziras al vi!

Bonŝancon dum la 2010 jaro!

Novjaraj kantoj:

feliz navidad

myniqko ostana




Sur fotoj estas survaĉki – gratulfrapaĵoj el ornamitaj kornusbranĉetoj. Gratulfrapado en la tago de la Novjaro estas popola kutimo. Geknaboj frapetas per survaĉki la dorsojn de ĉiuj personoj, eldirante bondezirojn. Ekzemple:

Bonan gajan jaron,

Oran spikon sur agro,

Ruĝan pomon en ĝardeno

Ĝis jaro, ĝis amen,

Estu vive kaj sane!

___________________________

Bonvolu klaki 🙂 vian impreson:

Feliĉajn festojn!

Feliĉan Kristnaskon kaj bonsukcesan Novjaron!

Sanon, bonhumoron kaj multenombrajn amikojn!

Adeste fideles

Noŝt na rojdestvo

Koleden pomagaĉ

Shetom sheta

Slava vo vishnih

Lisa s hurkata prede

Koleden snjag

D.K. idva v grada

La kantojn kantas bulgara infana kanta grupo “Smehoranĉeta” (Ridemauletoj). Jen parto de la grupo:

Smehoranĉeta 

Kristnasko bulgarlingve nomiĝas Koleda. Dum la sankta vespero kristnaskaj gratulkantistoj (koledari) vizitas domojn kaj kantas kristnaskajn kantojn en kiuj bondeziras rikoltabundecon.

Koledarĉe (kristnaska gratulkantisto) 

Коледари (kristnaskaj gratulkantistoj) 

Bulgaraj infanoj festas Kristnaskon 

Kaj fine festan saluton de mondfama trio kantistoj:

Christmas_Cats

___________________________

Bonvolu klaki 🙂 vian impreson:

Muzika Sofio :)

Seid umschlungen, Millionen!
Diesen Kuss der ganzen Welt!

Прегърнете днес, о, люде,
целий свят вий със любов!

Ĉu genuas vi, milmiloj?
Vi kreinton sentas, mond’?

La Odo al Ĝojo

Ĝoj’! Fajrero belradia!
Elizea di-filin’!
fajrebrie ni al via
templo iras, preĝi vin.
Ĉesu, de vi sorĉligate
de l’ rigora mod’ la ŝir’,
ĉiuj homoj sentas frate,
se vi ŝirmas per flugil’.

Ĥoro:
Jen brakumoj al milmiloj,
Jen ĉi kis’ al tuta mond’!
Fratoj! super stela rond’
loĝas patro por ni, filoj!
Se la granda ĵet’ bontrafis
kaj amikon gajnis vi,
se virina am’ vin ravis:
Vin enmiksu kun ĝojkri’!
Jes, se eĉ nur unu koro
estas via en la mond’!
Kaj se ne — do vin kun ploro
ŝtelu for el nia mond’.

Ĥoro:
Ĉiu sub ĉielo glata
donu sin al simpati’,
al la steloj gvidas ĝi,
kie tronas Nekonata.
Ĉiu sur la brust’ Natura
suĉas sukon de la ĝoj’
kor’ malbona, koro pura
sekvas ŝin laŭ roza voj’.
Ŝi vinberojn, kisojn donas
kaj amikon sen pridub’,
en volupt’ la vermo dronas,
vidas Dion la kerub’.

Ĥoro:
Ĉu genuas vi, milmiloj?
Vi kreinton sentas, mond’?
Serĉu super stela rond’,
loĝas Li trans astro-briloj!
En eterno de l’ Naturo
Ĝojo estas la risort’.
En la mondhorloĝ’ por kuro
radojn pelas ŝia fort’.
Ŝi el ĝermoj logas berojn,
sunojn regas ŝia gvid’
Ŝi tra l’ spaco rulas sferojn
trans la astronoma vid’.

Ĥoro:
Kiel sur la pompaj vojoj
sunoj sur la firmament’,
gaje marŝu, frata gent’,
kiel venki la herooj!
Esploriston ŝi alrid’as
el la fajrspegul’ de l’ Ver’,
sur krutaĵ’ de l’ Virto gvidas
ŝi la homon de toler’,
sur Kred-Monto sunobrila
flirtas ŝia flag’ el or’,
ŝin tra l’ fendo ĉerk-kovrila
vidas ni en anĝel-ĥor’.

Ĥoro:
Ho toleron, paciencon,
fratoj, por pli bona mond’!
Donos super stela rond’
granda Dio rekompencon!
Ĉu pripagi diojn? Vanto!
Ĉu simili? Bela pen’!
Venu ĝoji kun ĝojanto
la mizero, la ĉagren’.
Venĝ’? Kolero? En forgeson!
Jen pardon’ al malamik’!
Liaj larmoj havu ĉeson,
lin ne boru pento-pik’.

Ĥoro:
En ŝuldlibroj plu nenio!
Mondon regu harmoni’!
Fratoj! Kiel juĝis vi,
tiel juĝos pri vi Dio!
Ĝojo ŝaŭmas en pokaloj,
en orsango de l’ vinber’,
mildon trinkas kanibaloj,
heroecon malesper’.
Se rondiras la botelo,
fratoj, saltu el la sid’,
ŝprucu ŝaŭmo al ĉielo:
Jen ĉi glas’, por Bon-Spirit’!

Ĥoro:
Himnas Lin abismo stela,
sera far’ kun glora cit’.
Jen ĉi glas’ por Bon-Spirit’,
supre, trans la tend’ ĉiela!
En suferoj: firma forto,
al senhelpaj: ŝirma brust’,
eternec’ al ĵura vorto,
eĉ al malamiko: just’.
Virfiero kontraŭ tronoj,
kvankam sangon kostu spit’,
al merito estu kronoj,
kaj pereo al insid’!

Ĥoro:
Fermu vin en sankta rondo,
Ĵuru do kun glaso-lev’,
pri l’ fidelo al la Dev’,
je l’ Reganto de l’ Stel-Mondo!

Traduko de la kanto Kálmán Kalocsay

___________________________
Bonvolu klaki vian impreson:

Vivkoncerna kazo

Kiom ajn trankvile vivadus homo alvenas tempo por hejma riparo.
Eniras mi banĉambron kaj ĝi rekomencas: “Sole pri Via PC zorgas, al mi nenion atenton. Rigardu al kio mi similas, mi deziras novan vestaĵon! Kaj ne turni atenton malgraŭ la avertoj, ĉar se mi ekploros tri da etaĝoj malsupre komprenos!”
Ĝi estas prava, ne kapricas.
Do ve, al tagordo estas majstro…

Mi ne scias kiel estas ĉe vi, sed en Bulgario elekto de majstro ne estas simpla problemo. Kompreneble, vi povas telefoni al firmo. Sed plej ofte poste vi estos nekontenta de la fina rezulto – ĉiam troviĝos ion, kion ili ne faris kiel vi deziris.
Sendube, alie estas, se la majstro estas konatulo.

Konvenokaze, mi havas tian. Eĉ bonan amikon, ofte ni rebkontiĝas!
– Svetljo, – diras mi – la banĉambro de longe ploras por ŝanĝo de la platetoj. Trovu tempon!
– Bone! – respondas li – En la komenco de oktobro mi havas malmulte liberan tempon, preparos ĝin.
– Akceptite! Ĉion mi restas al Vi. – aldiras mi – Kiom da tempo Vi forprenos min bano?
– Trankvile, nur kelkajn tagojn.

Eble tiel kaj estus esti se la majstro ne estis mia amiko…

La unuan tagon 2 knaboj forrompis la malnovajn platetojn. Svetljo venis vesperon kaj trarigardis banĉambron.
Rigardas kaj ion murmuras.
“Hm, ĉi muron malplaĉas al mi. Oni devos… La duŝo ne devas esti ĉi tie… Devas elmurigi kaj ŝanĝigi la tubojn, poste…”

“He, Svetljo…” provas mi enmetiĝi, sed li kategorie rezolucias “Restu al mi!”
……………………..
Post monaton, hieraŭ vespere, Svetljo alvokas min.

– Rigardu, estiĝis ĝuste kiel mi imagas ĝin! – fiere diras li.

Vere la banĉambro estas fantastika! Ni ne povis koni ĝin. Eĉ dormante ni ne vidis ĝin tiel bela.

Ĉiuj hejme tuj forgesis pasintan teruran monaton!

Estu sana, Svetljo, kara mia bona amiko-grandmajstro!

________________________________

Mia lernejo

Mia lernejo ĉi-jare finis sian 170-an aĝon.
Mia lernejo! Ĝi ekinstruis min esti sciema…
En Trjavna estigis la duan neeklezian lernejon en Bulgario – dum 1839 j., 39 jaroj antaŭ la Liberigo de turka jugo.
Ĝian sojlon mi trapasis kiam ĝi estis 101jara – dum 1940 j…
Neniam mi forgesos mian instruistinon de unuaj 4 klasoj!
Bonŝancon, mia aminda lernejo! Atingu jarmilan datrevenon!
Feliĉan feston, kara instruistaro en mia aminda lernejo, estu vivaj kaj sanaj!
Dum la tuta sia vivo memoru vin viaj lernantoj!
_______________
Vi povas vidi miajn unuajn diplomoj. 🙂
Kaj mi montras al vi kiel unu nuntempa lernanto solvis taskon, donitan de instruistino – fari el muŝo elefanton! 😀

Elkore!

Al vi ĉiuj, karaj geamikoj
– festante aŭ ne Kristnaskon kaj Novjaron, –
mi tutkore deziras bonstaton!
Estu sanaj, feliĉaj,
amataj kaj amantaj,
ĉiam ĉirkaŭataj de ridetoj kaj bonhumoro!
Nek adiaŭu Gin gaje!

Artikolo 1

Ĉiuj homoj estas denaske liberaj kaj egalaj laŭ digno kaj rajtoj. Ili posedas racion kaj konsciencon, kaj devus konduti unu la alia en spirito de frateco.

Hieraŭ finis siajn 60 jarojn la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj akceptita kaj proklamita la 10an de decembro 1948 de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝinta Naciaro.
Kiom da homoj el tuta homaro ekmemoriĝas Ĝin?
Kiom da homoj el tuta homaro tralegis Ĝin?
Kiom da homoj el tuta homaro ricevis eĉ parteton de la proklamitaj rajtoj?

Nun, 60 jarojn poste, pri Ĝi ofte paroladas, ankoraŭ pli ofte eĉ babilantoj (skribantoj) mallegis Ĝin…
Ni, ordinaraj homoj, estas pardonitaj. Tion, kio ni scias de rerakonto sufiĉas. Ja ni komprenas, ke Ĝi ne estas leĝo: “Tial, nun, la ĜENERALA ASEMBLEO proklamas tiun ĉi Universalan Deklaracion de Homaj Rajtoj, kiel komunan celon de atingo por ĉiuj popoloj kaj ĉiuj nacioj,”.

Sed kiom da ŝtatoj vestigis la proklamatajn rajtojn per leĝoj?

Malgraŭ ĉio tamen, hodiaŭ, post la Deklaracio, la Mondo ne estas la sama. Ĉar Ĝi diras kia li devas esti kaj li plej malmulte ŝajnigas sin konfuzigita por ke ankoraŭ ne estas…

Por mi tute sufiĉas Artikolon 1! En ĝi estas skribita ĉion. Kaj ni, esperanrisroj, realigas “devus konduti unu la alia en spirito de frateco”.

Ja pro tio ni eklernis esperanton?

Rezonadoj

motivataj de „Mediprotektado akuzata” en „Akvosfero” kaj rilataj ankaŭ al “Novaj superstiĉoj” en “bitakoro”.

Nur kiam elŝiras la lastan tigeton, nur kiam mortigas la lastan besteton la homo atentiĝos, ke la mono ne taŭgas por manĝado.”

Estimata Vastalto,
Kiam ni rezonas la problemon unuon devas memori – la mono! En nuntempa mondo ne ekzistas senpagata tagmanĝaĵo.
Malantaŭ – eĉ plej bonaj intencoj – ciam videblas mona fantomo. Ĉiam maskiĝas interesoj (gajnoj!) de tiuj, kiuj ilin realigas (aŭ haltigas). Ĉiam konvinkegos nin kiel bela estas io, kio…gajnos multege da monon (la lastan ne diros, kompreneble 🙂 ).
Antaŭ kelkaj da dekjaroj estis laŭdegata NH4NO3 – artefarita sterko. Kiom ĝi estas efektiva, kiel baldaŭ rikoltoj dekoble prigrandiĝos kaj la malsato estos forigita definitive…
Bone, sed la malsataj sur la Tero ne malmultiĝis. Sola rezulto finfine estis, ke denove la homaro veneniĝis. Kaj aperis nova modo – biologiapuraj nutraĵoj.
>  Dimandas min – ĉu GMO estas biologiapuraj?
La debatantoj estas prava – vera informacio mankas. Ni scias sole tiom, kiom nin sciigas. Normale esti tiel, sed
>  Dimandas min – ĉu specialistoj mem scias sufiĉe plene pri evoluo de GMO? Aŭ kiel l`artefaritaj sterkoj…
Imaĝi al si GM-homo kiu neniam malsatas. Bonege, ĉu ne? Sed
>  Dimandas min – kiel aspektos niaj posteuloj post nur 1000 jaroj? Kaj la Planedo?
Ĉu vi opinias, ke la mondo estas tio, kio ni vidas? Io kaŝita, nevidebla por ni sed verŝajne jam estigita ie, morgaŭ povus lokigi nin ie, kie al ni malplaĉegos. Ekzemple, inventoj pli misteraj ol plej sekretaj armiloj… Pesimisme, ĉu ne? Sed mi ne estas sola pesimisto:

Kurt Vonnegut en telefona intervjuo por bulgara gazeto “24 horoj”/ 10.05.2006
Demando: Ĉu Vi opinias, ke la homaro havas estontecon?
Respondo: Mi malopurtunas pleje pri l`estonteco de la planedo mem.
Demando: Videble Vi malbone opinias la homojn?
Respondo: mi opinias, ke ili estas tragikaj bestoj. Mi diris – la planedo devus savi sin de ni

“Devas ekzisti harmonio inter vegetaĵoj, bestoj kaj homoj. La homoj fantazias, ke estas grandegaj. Sed ne estas! Plej malbona, kiu spertis al la Tero, estas la homaro.” – diro de 10-jara bulgara talentulo-pentristino Amelia-Mira Markova. Penetro de infano!

Konklude:
“Ĉiuj ni dividas nian fundamentan homan rajton elekti kion manĝadi. La decidoj por uzado de GMO sur la nia tero devas esti demokratie prenataj, sed ne enkondukataj de apartaj farmistoj, burikratoj aŭ kompanioj. La decidoj povas esti eraraj kaj tial devas esti diskuteblaj por ŝanĝo kaj revalorigon.”
El “Berlina manifesto por liberaj de GMO regionoj kaj biodiverseco en Eŭropo” Berlino, 23 jan. 2005 j.